Dima Bilan-Kak ransze

Moja dusza zraniona
I rany tak głębokie
Wiem, wszystko jest nieprawidłowe
Dlaczego jesteśmy tak bezwzględni?
Uczucia zamrożone
I chłód serce gubi
Widocznie tak było pisane
Innych już nie będzie, słyszysz

Pożegnam cię zapomnę
Wszystko o czym kiedyś marzyliśmy
Chodzimy wkoło
Za każdym razem gubiąc się nawzajem
Przez miłość zapomnę wszystkie piosenki
Wiem, że nie będzie inaczej
Oddałbym połowę życia temu
Kto by wszystko zostawił jak wcześniej

Słowa na wiatr rzucone,
Nie powiedziane, zapomniane
Nadzieje unicestwione
I na zawsze zamknięte
Ty wiesz, że miłość minęła,
Choć pisałaś listy
Nie wierzę, śmieję się kiedy
Zabrzmiał kontrolny strzał

Pożegnam cię zapomnę
Wszystko o czym kiedyś marzyliśmy
Chodzimy wkoło
Za każdym razem gubiąc się nawzajem
Przez miłość zapomnę wszystkie piosenki
Wiem, że nie będzie inaczej
Oddałbym połowę życia temu
Kto by wszystko zostawił jak wcześniej

Jak wcześniej …

Jak wcześniej …

Jak to tak wszystko wyszło … niespodziewanie i głupio…
Dlaczego baliśmy się zrobić krok do spotkania, choć każdy był gotowy powiedzieć : Zatrzymaj się! Wróć!
No nikt nie powiedział … dlatego, że wiedzieliśmy, że tak jak wcześniej już nie będzie …

Jak wcześniej …